Ανάπτυξη εθνικής πολιτικής για την καινοτομία σε μικρές αναπτυσσόμενες Χώρες

Ενώ στο πρόσφατο παρελθόν οι επιχειρήσεις στις μικρές αναπτυσσόμενες χώρες λειτουργούσαν υπό το καθεστώς ενός σχετικού προστατευτισμού, σήμερα είναι εκτεθειμένες στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και αναγκάζονται να δώσουν σκληρές διεθνείς μάχες. Η παγκοσμιοποίηση καλεί τις επιχειρήσεις να προσαρμοστούν στο νέο περιβάλλον προκειμένου να επιζήσουν και να αναπτυχθούν. Ακόμη και οι μικρές επιχειρήσεις, που αποτελούν το συντριπτικό ποσοστό του συνόλου των επιχειρήσεων που λειτουργούν στις μικρές αναπτυσσόμενες χώρες, θα πρέπει να καινοτομήσουν και να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες της νέας τεχνολογίας. Από την άλλη πλευρά, η καινοτομία δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί, ειδικά από επιχειρήσεις που βρίσκονται σε μικρές αναπτυσσόμενες χώρες που συνήθως έχουν περιορισμένους πόρους.5481038355_fc04b8a43b_b

Οι περιορισμένοι πόροι που προσφέρει η χώρα αποτελούν πολύ σημαντικό εμπόδιο για την επίτευξη καινοτομίας. Οι πόροι αυτοί είναι δυνατό να σχετίζονται με τη νέα τεχνοογία, με τις ανάγκες χρηματοδότησης της επιχείρησης, ή/και με τη δυνατότητα εξεύρεσης αξιόπιστων και σε ανταγωνιστικές τιμές πρώτων υλών. Είναι επίσης πιθανό να σχετίζονται με το περιβάλλον, περιλαμβάνοντας την σχετική εθνική νομοθεσία και την εθνική περιβαλλοντική πολιτική. Τέλος, οι περιορισμένοι πόροι ενδέχεται να αφορούν τη δυνατότητα εξεύρεσης κατάλληλου και ικανού σε αριθμό προσωπικού. Ο καθένας από τους παραπάνω παράγοντες, οι οποίοι προσφέρονται σε μικρότερη ποσότητα και λιγότερη ποιότητα στις μικρές αναπτυσσόμενες χώρες, μπορεί να αποτελέσει κλειδί για την καινοτόμο επιχειρηματικότητα και να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις πιθανότητες επιτυχίας της.

Για παράδειγμα, η έλλειψη ενδογενούς τεχνολογίας σε μια μικρή αναπτυσσόμενη χώρα σημαίνει ότι μια επιχείρηση θα πρέπει να απευθυνθεί σε ξένο προμηθευτή προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση σε μια κρίσιμη νέα τεχνολογία. Αυτό συνεπάγεται αυξημένο κόστος και αυξημένο χρόνο, ειδικότερα αν συνδυαστεί με προβλήματα γραφειοκρατίας τα οποία είναι επίσης περισσότερο εμφανή σε μικρές αναπτυσσόμενες χώρες. Επομένως, μια εθνική πολιτική για την καινοτομία σε μια μικρή αναπτυσσόμενη χώρα, θα πρέπει να αναγνωρίσει τα παραπάνω εμπόδια στην επίτευξη καινοτομίας και να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα αντιμετώπισής τους. Αυτό θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μέσω:

  • σχεδιασμού ενός εκπαιδευτικού συστήματος που θα απαντά στις ανάγκες γνώσεων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων που έχουν οι σημερινές επιχειρήσεις.
  • ίδρυσης χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που θα ανταποκρίνονται φιλικότερα στις καινοτόμες επιχειρήσεις.
  • μείωσης της γραφειοκρατίας στη δημόσια διοίκηση.
  • περισσότερο “ανοιχτής” επικοινωνίας μεταξύ επιχειρήσεων και κράτους.

Leave a Reply